Brydż to jedna z najstarszych gier karcianych, w jaką współcześnie rywalizują gracze na całym świecie. Istnieje wiele jej odmian, jednak praktycznie każda rozgrywka musi zaczynać się od tak zwanej licytacji. Jest to jedna z najważniejszych części gry, która prowadzi do ustalenia kontraktu, o który później walczą zawodnicy przy stole. Jakie są rodzaje licytacji?
Licytacja to pierwszy etap gry, który rozpoczyna się tuż po rozdaniu. W jej trakcie gracze wyrażają chęć i możliwość wzięcia określonej liczby lew. Każda z deklaracji jest wyrażana tak zwaną odzywką licytacyjną. Ta z kolei składa się z liczby i miana. Liczba jest wyznacznikiem ilości deklarowanych lew ponad 6 lew obowiązkowych. Oznacza to, że odzywka na pierwszym poziomie deklaruje w sumie wzięcie 7 lew. Odzywka na poziomie drugim to już 8 lew, a w przypadku kolejnych poziomów dodaje się +1.
Miano natomiast określa kolor atutowy, który będzie obowiązywał w trakcie rozgrywki. Miano to trefl, karo, kier, pik i bez atu. Dla przykładu odzywka 2 karo jest deklaracją wzięcia 8 lew, jeśli kolorem atutowym będzie karo. Natomiast 6 bez atu to deklaracja wzięcia 12 lew, jeśli w trakcie trwania rozgrywki nie będzie koloru atutowego. Najniższą odzywką w licytacji jest 1 trefl, a najwyższą 7 bez atu. Licytacja trwa tak długo, aż nie nastąpią po sobie trzy pasy. W takim przypadku ostatnia odzywka jest kontraktem, z którego strona deklarująca musi się wywiązać, aby zdobyć punkty.
W brydżu sportowym ogromną rolę odgrywa wyobrażenie sobie kart partnera, szczególnie w licytacji i obronie. Wyobraźnia…
Opublikowany przez Wczasy Brydżowe Czwartek, 8 października 2020
Licytacja naturalna jest pojęciem z zakresu terminologii brydżowej, które określa historycznie najstarszy system licytacji w grze. Licytacja naturalna wywodzi się z początków współczesnego brydża, a jej podstawy skodyfikował w XX wieku Ely Culbertson. Znaczenie odzywek w tej licytacji jest zgodne z intuicją i nie wymaga pojęcia o sztucznych konwencjach. Ponadto stanowi punkt wyjścia dla wielu innych i bardziej rozbudowanych systemów licytacyjnych. W przypadku licytacji naturalnej licytuje się posiadane kolejno kolory longerów zgodnie z ich długością i starszeństwem. Należy jednak pamiętać, że uwzględnia się przy tym zasady bezpiecznego licytowania.
Do otwarcia licytacji niezbędne jest posiadanie nadwyżki ponad statystyczną średnią, czyli minimum 12 punktów. Naturalny system licytacyjny to zawsze obustronna wymiana informacji. Partnerzy w ten sposób razem ustalają siłę rąk, najdłuższy wspólny kolor oraz bezpieczny pułap kontraktu. W odwrotnym założeniu bazują inne systemy sztuczne. W nich to jedna ze stron przejmuje informacje w licytacji i za pomocą relay’ów wizualizuje najsilniejszą rękę partnera oraz podejmuje ostateczną decyzję o wysokości kontraktu.
Kontra wywoławcza jest jednym z najważniejszych zagadnień współczesnej licytacji. Jej właściwe opanowanie pozwala uzyskiwać znacznie lepsze wyniki w dystansie. Kontra wywoławcza ma za zadanie wywołać dany kolor do gry, a nawet kontrakt. Po niej w rozgrywce rządzi wyłącznie partner kontrującego. To właśnie on odpowiada za wysokość kontraktu oraz jego kolor. Można więc powiedzieć, że kontrujący jest w pewnym sensie zlimitowany. Modelową kontrę wywoławczą cechuje układ 4441 z krótkością w kolorze w kierach. Im większe jest odchylenie od modelowej, tym więcej siły powinna przyrzekać kontra.
Kontra negatywna jest w brydżu odmianą kontry informacyjnej dawanej przed odpowiadającego po otwarciu przez partnera i interwencji pierwszego obrońcy. Jej pierwszą wersję opracowali Al Roth oraz Thomas Stone i była ona określana jako nowatorski system o nazwie od nazwisk jego twórców. Ogólna definicja negatywnej kontry to pokazanie nielicytowanych kolorów. Na świecie istnieje wiele odmian oraz wersji tej kontry i zazwyczaj stosuje się ją do wysokości 3 pik.
Zdjęcie wyróżniające: Wikipedia
