Hobbyhood / Zajęcia rekreacyjne / Akwarystyka /
Potrzebujesz ok. 5 min. aby przeczytać ten wpis

Ryby ławicowe w akwarium

Z pewnością na długo pozostaje w pamięci zjawiskowy widok dużej ilości ryb połyskujących odbitym światłem, pływających w ciasnych skupiskach i zataczających kręgi. Ten niezapomniany obraz tworzą właśnie ryby ławicowe. Nie muszą się wcale tego uczyć – pływanie w ławicach mają bowiem wpisane w geny.

Ławicę może tworzyć od kilku do nawet miliona ryb, choć najczęściej spotykane są ławice liczące od kilkuset do kilku tysięcy osobników. Tworzone są zwykle przez przedstawicieli tego samego gatunku. Przeważnie są to ryby o niewielkich rozmiarach, dużych zdolnościach rozrodczych i szybkim tempie przyrostu masy. Jest to forma skutecznej strategii – takie zachowanie chroni je przed drapieżnikami, pozwala na sprawniejsze zdobywanie pożywienia i wpływa na lepszą efektywność pływania. Dodatkowo okazuje się, że pojedyncza ryba w ławicy natrafia na mniejszy opór wody. Znacznie zmniejsza to wysiłek i sprawia, że w razie potrzeby ławica może płynąć szybciej. Przestraszone ryby zacieśniają szeregi, płyną szybko i często zmieniają swoje położenie, co dezorientuje atakującego.

Ławica nie ma stałych liderów. Prowadzenie przejmują osobnicy, którzy znajdują się na czele ławicy po dokonaniu zmiany kierunku. Oto kilku najpopularniejszych przedstawicieli tego rodzaju ryb.

Neon Innesa (Paracheirodon innesi)

Neon Innesa to gatunek słodkowodnej ryby z rodziny kąsaczowatych, żyjący w zachodnim i północnym dorzeczu Amazonki oraz wschodniego Peru. Bywa też nazywany bystrzykiem neonowym czy bystrzykiem Innesa. Zamieszkuje leśne strumienie, obfitujące w konary drzew, zatopione gałęzie i liście. Osiąga długość 1–5 cm. Jest spokojną rybą ławicową, co oznacza, że w akwarium należy trzymać większą ich ilość. W dużej grupie czują się bezpieczniej, są aktywniejsze i ładniej wyglądają.

Innesa jest rybą niezwykle wrażliwą na zmianę parametrów wody i temperatury. Najlepiej czuje się w wodzie miękkiej o temperaturze 22-25 C. Przyjmuje pokarm zarówno suchy, jak i mrożony.

Żałobniczka zwyczajna (Gymnocorymbus ternetzi)

Żałobniczka zwyczajna, zwana także czarną tetrą, jest rybą słodkowodną z rodziny kąsaczowatych. W środowisku naturalnym występuje w wodach Brazylii, Boliwii i Paragwaju. Zasiedla wolno płynące rzeki i stawy. Żyje w stadzie, dorastającąc do 8 cm długości.

Aby żałobniczka cieszyła się nienaganną kondycją, powinno się ją trzymać w większej grupie. Potrzebuje dużego akwarium (od 100 litrów pojemności) z przestrzenią do swobodnego pływania. Zbiornik powinien być gęsto zarośnięty z ciemnym dnem (w zbyt jasnym traci barwy). Wskazane są w tym przypadku rośliny pływające, które ograniczą zbyt jasne oświetlenie. Gatunek ten wymaga temperatury w granicach 22–26°C – w niższej staje się bowiem płochliwy i traci barwy.

Czarna tetra to ryba dość odporna na zmiany parametrów wody. Jest łatwa w hodowli i polecana także osobom początkującym. Żywi się pokarmem w różnej postaci, aczkolwiek warto regularnie karmić ją pokarmem mięsnym żywym lub mrożonym.

Brzanka Denisona (Puntius denisonii)

Brzanka Denisona jest gatunkiem endemicznym, zasiedlającym rzeki, strumienie i potoki południowych rejonów Indii, o gęstej roślinności z kamienistym lub piaszczystym dnem. Należy do grona ryb stadnych, bardzo ruchliwych. Dorasta nawet do 15 cm.

Aby wyeksponować naturalne piękno tych ryb, należy im stworzyć odpowiednie warunki hodowlane. Brzanki Denisona wymagają zatem sporego akwarium z dużą ilością wolnej przestrzeni do pływania i gęstą roślinnością. Podłoże powinno być stworzone z piasku albo drobnego żwirku, a woda – czysta i dobrze natleniona, o odczynie od lekko kwaśnego do lekko zasadowego.

Nie ma natomiast większych problemów z ich żywieniem. Bardzo chętnie zjadają pokarm zarówno żywy, jak i mrożony oraz sztuczny, tym niemniej ich dieta powinna być urozmaicona.

Skalar (Pterophyllum scalare)

Skalar należy do ryb słodkowodnych z rodziny pielęgnicowatych. Nazwa zwyczajowa żaglowiec nawiązuje do kształtu płetw (grzbietowej i odbytowej). Inna nazwa to ryba księżycowa. W naturze można ją spotkać w licznych systemach rzecznych. Występuje gromadnie w górnym i środkowym biegu Amazonki, wraz z wszystkimi jej dopływami. Zamieszkuje tereny bagienne i zalewowe, wśród gęstej roślinności. Silnie spłaszczony kształt ciała sprawia, że skalar może swobodne przemieszczać się pośród zarośli oraz błyskawicznie uciekać przed drapieżnikami. Jest to ryba stadna, raczej pokojowo usposobiona. Wykazuje się ponadto dużą inteligencją – w sytuacji zagrożenia przedstawiciele tego gatunku potrafią ze sobą współpracować. W warunkach hodowlanych żyją ok. 15 lat, osiągając długość ciała do 15 cm i wysokość do 35 cm. Są żarłoczne i wszystkożerne, jednak preferują pokarm mięsny żywy, mrożony lub suszony. Zjadają także narybek innych ryb.

Skalary to jedne z najbardziej charakterystycznych i dostojnych ryb hodowanych przez akwarystów. Popularność zyskały zapewne dzięki nietypowej budowie (ciało jest wąskie i wysokie, przypominające dysk). Są to stosunkowo duże ryby, dlatego wymagają dużego i wysokiego zbiornika (minimum 200 l o wysokości co najmniej 50 cm). Akwarium powinno być obsadzone dużymi roślinami – tak, aby ryby mogły swobodnie poruszać się między nimi. Optymalna temperatura wody oscyluje w granicach 24-28°C (w temperaturze poniżej 20°C dorosłe skalary chorują). Najbardziej odpowiednie dla nich jest piaszczyste dno z dodatkiem liści, udekorowane korzeniami i gałęziami. Filtracja powinna być silna, a woda czysta i regularnie podmieniana.

Pływająca w akwarium ławica ryb mocno wpływa na jego atrakcyjność i nadaje mu naturalności. Warto więc rozważyć zakup większej ilości ryb tego samego gatunku.

Zdjęcie wyróżniające: Wikipedia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Losowe artykuły